Prezydent Ukrainy

Prezydent Ukrainy (ukr. Президент України, Prezydent Ukrainy) – głowa państwa Ukrainy. Na mocy Rozdziału V Konstytucji Ukrainy jest najwyższym przedstawicielem władz, gwarantem suwerenności państwa, integralności terytorialnej Ukrainy, przestrzegania Konstytucji Ukrainy oraz praw i wolności człowieka i obywatela, najwyższym organem państwa w zakresie władzy wykonawczej, Najwyższym Głównodowodzącym Sił Zbrojnych Ukrainy.

Wolodymir Zalenski

Prezydent Rosji

Władimir Putin bezczelny człowiek szkoda gadać

Od 31 grudnia 1999 roku, po rezygnacji Jelcyna ze stanowiska prezydenta, Putin pełnił obowiązki prezydenta Rosji (zgodnie z art. 92 ust. 3 Konstytucji Federacji Rosyjskiej ). W wyborach prezydenckich, które odbyły się 26 marca 2000 został wybrany na stanowisko głowy państwa.

Władimir Władimirowicz Putin, ros. Влади́мир Влади́мирович Пу́тин, wym. vɫɐˈdʲimʲɪr vɫɐˈdʲimʲɪrəvʲɪtɕ ˈputʲɪn ( odsłuchaj) (ur. 7 października 1952 w Leningradzie^[1]) – rosyjski polityk, działacz państwowy i funkcjonariusz służb specjalnych, prezydent Federacji Rosyjskiej w latach 2000–2008 i od 2012; wcześniej premier Rosji (1999–2000 i 2008–2012). Z wykształcenia prawnik.

Funkcjonariusz KGB (1975–1990), pracownik administracji Petersburga (1990–1996), urzędnik administracji prezydenta Rosji Borysa Jelcyna (1996–1998) i szef FSB (1998–1999). Od 8 sierpnia 1999 do 7 maja 2000 premier Rosji, a od 31 grudnia 1999 także pełniący obowiązki prezydenta Rosji. W 2000 i 2004 wybierany na prezydenta Rosji. Po ukończeniu drugiej kadencji objął stanowisko premiera Rosji (2008–2012). W 2012 i 2018 ponownie wybierany na prezydenta Rosji. W 2022 został jednogłośnie uznany za zbrodniarza wojennego przez Senat Stanów

Prezydent USA Joe Biden

Prezydent Stanów Zjednoczonych (POTUS)^[A] jest głową państwa i szefem rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki. Prezydent kieruje władzą wykonawczą rządu federalnego i jest głównodowodzącym Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych.

Władza prezydencji znacznie wzrosła^[11] od czasu jej utworzenia w 1789 roku. ^[6] Podczas gdy władza prezydencka z czasem osłabła i płynęła, prezydentura odgrywa coraz silniejszą rolę w amerykańskim życiu politycznym od początku 20 wieku, ze znaczącą ekspansją podczas prezydentury Franklina D. Roosevelta. W dzisiejszych czasach prezydent jest również postrzegany jako jedna z najpotężniejszych postaci politycznych na świecie jako przywódca jedynego pozostałego globalnego supermocarstwa. ^{[12][13][14][15]} Jako przywódca narodu o największej gospodarce pod względem nominalnego PKB, prezydent posiada znaczącą krajową i międzynarodową twardą i miękką siłę.

Artykuł II Konstytucji ustanawia władzę wykonawczą rządu federalnego i powierza władzę wykonawczą prezydentowi. Uprawnienia obejmują wykonywanie i egzekwowanie prawa federalnego oraz odpowiedzialność za mianowanie federalnych urzędników wykonawczych, dyplomatycznych, regulacyjnych i sądowych. W oparciu o przepisy konstytucyjne upoważniające prezydenta do mianowania i przyjmowania ambasadorów oraz zawierania traktatów z zagranicznymi mocarstwami, a także na późniejszych ustawach uchwalonych przez Kongres, współczesna prezydencja ponosi główną odpowiedzialność za prowadzenie polityki zagranicznej USA. Rola obejmuje odpowiedzialność za kierowanie najdroższym wojskiem na świecie, które ma drugi co do wielkości arsenał nuklearny.

Prezydent odgrywa również wiodącą rolę w ustawodawstwie federalnym i kształtowaniu polityki krajowej. W ramach systemu kontroli i równowagi art. I ust. 7 konstytucji daje prezydentowi prawo do podpisywania lub wetowania ustaw federalnych. Ponieważ współcześni prezydenci są również zazwyczaj postrzegani jako liderzy swoich partii politycznych, główne kształtowanie polityki jest znacząco kształtowane przez wynik wyborów prezydenckich, a prezydenci odgrywają aktywną rolę w promowaniu swoich priorytetów politycznych wśród członków Kongresu, którzy często są zależni od prezydenta. ^[16] W ostatnich dziesięcioleciach prezydenci coraz częściej wykorzystują również rozporządzenia wykonawcze, przepisy agencyjne i nominacje sędziowskie do kształtowania polityki wewnętrznej.

Prezydent jest wybierany pośrednio przez Kolegium Elektorów na czteroletnią kadencję, wraz z wiceprezydentem. Zgodnie z dwudziestą drugą poprawką, ratyfikowaną w 1951 r., żadna osoba, która została wybrana na dwie kadencje prezydenckie, nie może zostać wybrana na trzecią. Ponadto dziewięciu wiceprezydentów zostało prezydentami z powodu śmierci lub rezygnacji prezydenta w trakcie kadencji. ^[B] W sumie 45 osób pełniło 46 prezydencji w ciągu 58 pełnych czteroletnich kadencji. ^[C]

Joe Biden jest 46. i obecnym prezydentem Stanów Zjednoczonych, który objął urząd 20 stycznia 2021 r.

Prezydent Polski Andrzej Duda

Andrzej Sebastian Duda (ur. 16 maja 1972 w Krakowie^[1][2]) – polski prawnik i polityk, od 6 sierpnia 2015 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Doktor nauk prawnych, w latach 2006–2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, w latach 2008–2010 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, w latach 2007–2011 członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm VII kadencji (2011–2014), poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji (2014–2015).

Prezydent Turcji

Recep Tayyip Erdoğan

Recep Tayyip Erdoğan (wym. tur. [ˈɾɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛɾdɔːɑn]; ur. 26 lutego 1954 w Stambule) – turecki ekonomista i polityk, przewodniczący Partii Sprawiedliwości i Rozwoju w latach 2001–2014 i ponownie od 2017, burmistrz Stambułu w latach 1994–1998, premier Turcji w latach 2003–2014, prezydent Turcji od 28 sierpnia 2014.