Meslekler Heryerde

Yiğit,  güneşli bir Salı sabahı annesinin mutfakta pişirdiği mis gibi omlet kokusuyla güne uyandı. Elini yüzünü yıkayıp dişlerini fırçaladıktan sonra annesine “Günaydın” diyerek yanaklarına öpücük kondurdu. Çok aç bir şekilde kahvaltı masasına oturdu. Kahvaltı yaparken annesinin izlediği televizyon programı dikkatini çekti. Programda Selim isminde bir adam eskimiş olan evleri yeniliyordu. Bu durum Yiğit’in çok hoşuna gitmişti. Meraklı gözlerle annesine bu adamın mesleğinin ne olduğunu sordu. Annesi Selim Bey’in bir iç mimar olduğunu ve eskimiş evleri yenilediğini söyledi. Tam olarak anlamayan Yiğit annesine “Nasıl yani?” diye sordu. Bunun üzerine annesi “İç mimarlar evlerin iç düzeniyle ilgili çalışmalar yaparlar. Mesela sen geçen gün odanın artık değişmesini ve arabalı bir yatak ile kırmızı renkte bir odanın olmasını istediğini söylemiştin. Ben ve baban bir iç mimardan destek alarak senin de fikirlerin dâhilinde odanı düzenlemeye karar verdik. Bu süreçte iç mimar bizimle iş birliği yapacak, odanın rengiyle uyumlu mobilyalar ve aksesuarlar alıp düzenleyerek odanı en güzel şekilde hazırlamamıza yardımcı olacak.

Yeni bir meslek tanıdığı için annesine teşekkür eden Yiğit, okula gitmek için hazırlandı. Servis şoförünün korna çaldığını duyunca annesine sarılıp “Hoşça kal anneciğim.” dedikten sonra servise koştu. Servise biner binmez heyecanlı bir şekilde “Rüstem amca biliyor musun ben bugün yeni bir meslek öğrendim.” diyerek öğrendiği mesleği anlatmaya başladı. Rüstem amcası, Yiğit’e kendi mesleğinin ne olduğunu sordu. Yiğit “kendisinin servisçi olduğunu söyledi. Ancak Rüstem amca, kendisinin bir servisçi değil servis şoförü olduğunu söyledi ve şoförlerin insanları veya nesneleri bir yerden başka bir yere taşımakla görevli olduğunu anlattı. Örneğin servis şoförlerinin öğrencileri, kamyon şoförlerinin eşyaları ve otobüs şoförlerinin vatandaşları gitmek istedikleri yere götürdüğünü açıkladı. Yiğit okula varınca Rüstem amcaya teşekkür edip servisten indi. Okulun bahçesine girince kapıda polis üniformasına benzeyen bir kıyafet giymiş yabancı bir adam gördü. Merakla “Siz kimsiniz?” diye sordu. Üniformalı adam isminin Serap  olduğunu, okulun ve okuldaki öğrencilerin güvenliğinden sorumlu bir okul güvenlikçisi olduğunu açıklayarak kendini tanıttı. Yiğit de Serap  ablaya  adının Yiğit olduğunu ve bu okulda 2. Sınıf öğrencisi olduğunu anlatarak kendini tanıttı. Ders zilinin sesiyle birlikte güvenlik görevlisine  “Seni tanıdığıma çok memnun oldum Serap abla ” diyerek sınıfa doğru koştu.

Yeni bir meslek tanıdığı için annesine teşekkür eden Yiğit, okula gitmek için hazırlandı. Servis şoförünün korna çaldığını duyunca annesine sarılıp “Hoşça kal anneciğim.” dedikten sonra servise koştu. Servise biner binmez heyecanlı bir şekilde “Rüstem amca biliyor musun ben bugün yeni bir meslek öğrendim.” diyerek öğrendiği mesleği anlatmaya başladı. Rüstem amcası, Yiğit’e kendi mesleğinin ne olduğunu sordu. Yiğit “kendisinin servisçi olduğunu söyledi. Ancak Rüstem amca, kendisinin bir servisçi değil servis şoförü olduğunu söyledi ve şoförlerin insanları veya nesneleri bir yerden başka bir yere taşımakla görevli olduğunu anlattı. Örneğin servis şoförlerinin öğrencileri, kamyon şoförlerinin eşyaları ve otobüs şoförlerinin vatandaşları gitmek istedikleri yere götürdüğünü açıkladı. Yiğit okula varınca Rüstem amcaya teşekkür edip servisten indi. Okulun bahçesine girince kapıda polis üniformasına benzeyen bir kıyafet giymiş yabancı bir adam gördü. Merakla “Siz kimsiniz?” diye sordu. Üniformalı adam isminin Serap  olduğunu, okulun ve okuldaki öğrencilerin güvenliğinden sorumlu bir okul güvenlikçisi olduğunu açıklayarak kendini tanıttı. Yiğit de Serap  ablaya  adının Yiğit olduğunu ve bu okulda 2. Sınıf öğrencisi olduğunu anlatarak kendini tanıttı. Ders zilinin sesiyle birlikte güvenlik görevlisine  “Seni tanıdığıma çok memnun oldum Serap abla ” diyerek sınıfa doğru koştu.

Beden eğitimi dersinde futbol oynarken yere düşen Yiğit’in dizi kanadı. Canı acıyan Yiğit, ağlamaya başladı. Beden eğitimi öğretmeni Yiğit’in annesine haber verip Yiğit’i hastaneye götürdü. Hastanede doktor gelip Yiğit’in dizini kontrol etti ve bir şeyin olmadığını söyledi. Canı çok yanan Yiğit, doktora dizinin çok acıdığını söyledi. Doktor, kendisinin bir doktor olduğunu, bu şekilde acımasının normal ve geçici olduğunu anlattı. İçi rahatlayan Yiğit, doktora kendisinin mesleğinin insanları rahatlatmak mı olduğunu sordu. Doktor, Yiğit’e öyle de diyebiliriz ancak görevinin daha çok insanların hastalıklarını tedavi edip iyileştirmek olduğunu söyledi. Yiğit, doktora teşekkür etti ve doktorun ardından yaraya pansuman yapmak için hemşire geldi. Hemşireyi de doktor sanan Yiğit, az önce doktorun gelip yarasına baktığını söyledi. Bunun üzerine hemşire kendisinin doktor değil hemşire olduğunu söyledi. Hemşirelerin hastalara pansuman, iğne yaptığını ve serum taktığını yani doktorlara yardımcı olduğunu açıkladı. Duyduklarına bir kez daha şaşıran Yiğit, hemşireye kendisini iyileştirmeye yardımcı olduğu için teşekkür etti. Hemşire dizine pansuman yaptıktan sonra Yiğit’e “Geçmiş olsun Yiğit.” diyerek odadan çıktı. Hemşirenin ardından Yiğit’in annesi içeri geldi, Yiğit’e sarıldı ve artık çıkabileceklerini söyledi.

Yiğit ve annesi çıkış işlemlerini yapmak için hastane memurunun yanına gitti ve gerekli bilgileri hastane memuruna verdi. Hastane memuru işlemleri yaparken Yiğit, kendisine görevinin ne olduğunu sordu. Hastane memuru Yiğit’e görevinin hastaların kayıtlarıyla ilgili işlemleri yapmak olduğunu söyledi. Yiğit, dosyalarla uğraşmanın zor olduğunu düşünerek hastane memuruna “Kolay gelsin” deyip teşekkür etti. Yiğit annesiyle birlikte ağrı kesici ilaç almak için eczaneye doğru ilerlediler. Eczanede ilaçlarının hazırlanmasını beklerken oradaki çalışanların da tıpkı doktorlar gibi beyaz önlük giydiğini fark edip oradaki çalışanlara da kendilerinin doktor yardımcısı mı olduğunu sordu. Bunun üzerine eczacı, kendisinin doktor yardımcısı olmadığını doktorun yazdığı ilaçları hastalara verip bu ilaçları nasıl kullanmaları gerektiğini anlattığını açıkladı. Yiğit, hastaları iyileştirmek için ne kadar çok meslek olduğunu fark etti ve eczacıya teşekkür edip annesinin elini tutarak eve doğru yürüdüler.

Yiğit’in annesi Yiğit’e iyi geleceğini düşünerek sebze  çorbası yapmaya karar verdi ve brokoli almak için Yiğit ile birlikte manava gittiler. Annesi brokoli seçerken Yiğit, manavdaki abiye ne iş yaptığını sordu. Manavdaki abi, kendisinin bir manav olduğunu ve çeşit çeşit meyve sebze sattığını söyledi. Yiğit, manava teşekkür etti ve annesiyle birlikte brokolileri aldıktan sonra eve geldiler. Eve gelince Yiğit’in çok üzgün olduğunu gören annesi neden bu kadar üzgün olduğunu sordu. Yiğit en sevdiği eşofmanının yırtılmasına üzüldüğünü söyledi. Annesi Yiğit’e “Üzülmene gerek yok canım oğlum. Yarın eşofmanını terziye götürüp diktireceğim ve böylece eşofmanını yeniden giyebileceksin.”  dedi. Yiğit terzilerin görevinin yırtık elbiseleri dikmek mi olduğunu sordu. Yiğit’in bu sorusu üzerine annesi “Evet oğlum terziler yırtık elbiseleri dikerler. Ancak tek görevleri yırtık elbiseleri dikmek değildir. Aynı zamanda yeni kumaşlardan yepyeni elbiseler dikerler, boyu uzun elbiseleri kısaltırlar ve geniş kıyafetleri daraltarak üzerimize uygun hale getirirler.” Annesinin anlattıkları Yiğit’in çok hoşuna gitti ve annesine “Anne biliyor musun ben bugün bir sürü meslek öğrendim.” dedi. Annesi Yiğit’e hangi meslekleri öğrendiğini sordu ve Yiğit “İç mimar, şoför, güvenlik görevlisi, müzik öğretmeni, doktor, hemşire, hastane memuru, eczacı, manav ve terzi” diyerek öğrendiği meslekleri saymaya ve ne iş yaptıklarını annesine anlatmaya başladı. Yiğit’in annesi, Yiğit’e “Hayatımızda mesleklerin ne kadar çok önemi olduğunu bugün gördün mü?” diye sordu. Yiğit, Evet anneciğim meğer ne kadar çok meslek varmış ve her meslek ne kadar da önemliymiş dedi. Annesi, Yiğit’e kendisinin gelecekte hangi mesleği yapmak istediğini sordu. Yiğit, o kadar çok meslek var ki sanırım biraz daha düşünmem gerekecek yanıtını verdi ve annesiyle birlikte birbirlerine bakıp gülümsediler.