Pek Mutlu Olmayan Anılar

Okuduğum kadarıyla pek çoğunuzun mutlu öğretmenlik anıları var. Düşündüğümde aklıma ilk gelen öğretmenlik anılarım hep zorluklar ile ilgili nedense mutluluk hissettirmiyor.. Yıkık dökük bir okul, yağmur altında çamurlara bata çıka yürüyerek gidip geliyorum, berbat bir ahır kokusu, sınıf pencerelerinin manzarası otlayan inekler, selamlaşmaktan aciz insanlar, dersin ortasında tavandan düşen fare ve sınıfın çöp kutusunda yaşayan bir fare daha .. İstismar ve şiddet mağduru öğrenciler.. Hamile kalıp/hamile bırakıp okulu terk edip evlenen/evlendirilen, kocaya kaçan/kız kaçıran öğrenciler.. Yokluk, yoksulluk, çaresizlik.. Bunlara şahit olmak bile beni mahvediyordu, yaşayanı düşünemiyorum hepsine Allah yardım etsin.. O günlerim sınavımmış meğer çok şükür beni buraya, bu noktaya, bu duruma getirdi, hayallerime kavuşturdu. Göreceğimiz günlerin gördüklerimizden güzel olması dileğiyle ..